Ręczny instrument chirurgiczny składa się z dwóch części i w zależności od rodzaju ma rękojeści pierścieniowe lub sprężynujące. Posiada szczęki krótkie, ząbkowane na wewnętrznej części chwytnej, aby wyeliminować wyślizgiwanie się igły i nici. Wąska szczęka eliminuje ryzyko złamania igły podczas zaciskania. Imadła posiadają system samozaciskowy (zapadka/zamek).
Igłotrzymacze mają różne:
1/ kształty rękojeści,
2/ materiał (stalowe lub dodatkowo wzdłuż szczęk wklejona wkładka z węglika spiekanego),
3/ wzory (powłoka),
4/ szerokości szczęk (do różnych rozmiarów nici),
5/ długości,
6/ dodatkowe ostrza do przycinania nici.